Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Maandag 06-02: Zwangere theemuts en theemutsengym

Volgens de uitgerekende datum nog een kleine drie maanden te gaan totdat de kleine er is, oftewel: duur zwangerschap: 28 weken, 4 dagen, 5 uren, en nog 11 weken, 2 dagen, 18 uren te gaan. Kleine variaties zoals een paar weken eerder of later natuurlijk even uitgesloten. Mijn buik is aan het uitgroeien tot een handig bijzettafeltje en heeft nog steeds zijn maximale omvang nog niet bereikt. Het ziet er log en onhandig uit. Maar och, 't hoort erbij.

Voor de rest verloopt alles nog steeds voorspoedig. De kleine is levendig (natuurlijk vooral op momenten dat mama wil slapen… wanneer mama druk aan het rond rennen is wordt de uk heen en weer gewiegd, en dat is natuurlijk ideaal om te gaan slapen, dus wanneer mama rustig ligt wordt zij wakker en begint ze te bewegen) en afgezien van maagpijn en vermoeidheid heb ik, net als de vorige keer, geen klachten. Er gaan liters melk hier doorheen per week en de fabrikant van de Rennies heeft weer een goeie aan me voorlopig. Maar op dit moment steken er nog geen voetjes in mijn ribben – dat duurt nog een paar weekjes, denk ik.

Ondertussen hebben we, omdat we toch al weten dat het een meisje is, ook definitief een naam gekozen: Rachel's kleine zusje gaat Esther heten. Op zich leuk dat we dat nu ook al kunnen zeggen: het maakt het wel heel persoonlijk als ik de kleine voel bewegen, om mijn hand (of die van Harald) erop te leggen en tegen haar te praten.

Verder is sinds een paar weken ook zwangerschapsgym begonnen, door mij ondertussen consequent zwangerschapstheemutsengym genoemd. In eerste instantie had ik graag weer naar zwangerschapsyoga gewild, maar helaas, die cursus zat al vol. Het voordeel van zwangerschapstheemutsengym is wel dat het wordt gegeven in het gezondheidscentrum van Parkwijk, hier tegenover aan de andere kant van het water.

Het geeft wel een heel nieuw betekenis aan het woord 'spitsuur'. Tussen zes en zeven is hier het gebruikelijke spitsuur tegenwoordig: na Sesamstraat stuift (meestal) mama de keuken in om iets aan eten in elkaar te draaien. Dan eten, daarna neemt Harald de kleine mee naar boven om haar uit te kleden en in bed te stoppen, terwijl ik de keuken even onder handen neem. Borden en zo zijn snel genoeg opgeruimd, maar omdat Rachel nu zelf echt mee-eet en steeds meer 'zelf wil doen' ben ik nog wel even bezig met de stoel, de tafel en de vloer schoon te maken.

Wanneer ik daar net mee klaar ben en vaak ook al het speelgoed voor een groot deel heb opgeruimd, word ik geroepen om Rachel welterusten te zeggen of even voor te lezen wanneer het 'mijn beurt' is. Daarna is het nog even een knuffeltje geven, de deur dichttrekken en neerploffen in een stoel – normaal gesproken.

Op maandag ren ik zo ongeveer van daaruit de deur uit naar het gezondheidscentrum, en heeft Harald een uurtje rust om zich klaar te maken voor schaken. Op het moment dat ik terug kom rent hij weg, springt op de fiets en racet naar het schaken. En *daarna* kan ik neerploffen.

De groep bij zwangerschapsgym is klein, acht mensen waarvan er tot nu toe maar zeven zijn geweest, en de begeleidster, natuurlijk. Een lekkere spontane kwebbel. De andere gymmers zijn over het algemeen wat stille, rustige meiden. Bijna allemaal in verwachting van de eerste. De enige uitzondering is een vrouwtje die ook een dochtertje heeft van een jaar of twee.