Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Maandag 04-12: ...nog meer praatjes, en groeiende meisjes

Rachel weer aan de 'telefoon'. "Morgen komt oma, mevrouw. En dan komt sinterklaas vieren. En dan ligt sinterklaas te slapen, mevrouw..."

Ja, sinterklaas is het gesprek van de dag. "Vanmiddag komt oma hier kant op toe," zegt Rachel wanneer ze wakker wordt 's middags. Of beter gezegd, wanneer ze opstaat, want gezien het gepruttel wat ik uit haar kamer heb gehoord kan ze nooit veel geslapen hebben.
"Nee, oma komt morgen hierheen," vertel ik.

"En dan komt ze me halen!" juicht ze.

"Nee.. morgen komen oma Thea en opa Romy en oma Mieke en opa Chris hier om de verjaardag van sinterklaas te vieren." Aha. Maar dat is leuk. Helemaal omdat Rachel de laatste paar dagen alweer aardig wat zwarte pieten gezien heeft en dus ook al aardig wat pepernootjes heeft gesnoept. Zaterdag zijn we even naar het centrum geweest omdat Mascha en Donijs (twee van onze gasten) nog wat cadeautjes nodig hadden, en toen kwamen we een pietje tegen. Rachel kreeg een stapeltje pepernoten, waarvan er twee in haar mond verdwenen en de rest in mijn zak. De overige pepernoten heeft ze als toetje gekregen die avond.

Gisteren zijn wij ook even het centrum in gegaan, het slechte weer ten spijt. Gewoon even rondsnuffelen. We liepen eerst langs een paar muziekpieten die liedjes aan het spelen waren. Rachel zong 'Sinterklaas Kapoentje' en de pieten speelden mee, duidelijk vertederd door dat lieve kleine meisje.

Nog wat later liepen we langs een winkel met wat pieten erin, en toen kreeg Rachel weer een handvol pepernoten. Wederom verdwenen er een paar snoepjes in haar mond en de rest in haar zak. Wel wilde Rachel een pepernootje in haar eigen zak, maar al gauw werd duidelijk dat de enige manier om haar een 'pepernootje in haar zak' te laten houden was door het nootje regelmatig te verversen...

Rachel wilde die avond weer pepernoten als toetje krijgen, "met knakjes erop." Want pepernoten kun je opeten en die maken dan een 'knak' geluid, dus die kun je knakken...

Esther, ondertussen, groeit gestaag. Ze gaat steeds beter zitten en steeds beter grijpen, wat de katten niet altijd even prettig vinden. Ze eet ondertussen van alles en nog wat: 's ochtends eerst een hapje bij mij, dan een hapje pap (meestal met fruit), 's middags vaak nog wat fruit, nog een beetje melk, 's avonds meestal een vol potje groenten, en rond middernacht nog een hapje bij mij.

Het zijn gezellige momenten, zo 's nachts en 's ochtends bij mij, lekker naast me liggen in bed, sabbelsabbel. Ondertussen zwerven de kleine handjes alle kanten op, grijpen interessante dingen binnen handjesbereik: een passerende Sterne, de ketting om mijn hals, mijn vingers, een doekje...

Het is duidelijk dat ze rechtshandig is: wanneer ze op haar rechterzij ligt is haar linkerhand wel wat rondzwerverig, maar niet heel onderzoekend. Haar rechterhand daarentegen grijpt echt alles wat los en vast zit, en als datgene wat vast zit m'n andere tepel is, dan grijpt ze die ook...

Gezellige momenten, en kostbaar ook. Ik ben aan het afbouwen en over een maandje of zo is ook dat voorbij, om nooit meer terug te komen. Ergens vind ik dat ontzettend jammer, en dus geniet ik van elke keer, nu het nog kan.