Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Woensdag 29-06: Mamamamama...ma

Rachel heeft in de laatste dagen na de verhuizing ineens het lopen doorgekregen en stapt nu parmantig het hele huis door: los, of aan mama's vinger. Alleen als ze ergens snel wil zijn, laat ze zich op handen en knietjes zakken en kruipt ze er naar toe.

Sinds afgelopen weekend is ze ook gerichter aan het praten. Af en toe kwam er al een los woordje uit, zoals 'papa' of 'poes', of 'tie' of 'tis', wat vaak betekende "Wat is dat voor interessants?" Maar afgelopen weekend hoorde ik voor het eerst een echt "Mamamamama."

"Rachel, kun je 'mama' zeggen?"

"Ma!"

"Nee, 'mama'."

"Mma?"

"'Mama'."

"Mamama."

"Nee, twee 'ma's'. 'Mama'."

"Mamamama... ma."

"Eh.. Ja. Bijna."

"Mma..ma."

"Jaaaa!" Gevolgd door een dikke knuffel.

Andere woordjes zijn 'Papa' – nee, niet 'papapapapa...pa', bij papa houdt ze eerder op, 'Bah!', 'Kwak' en natuurlijk het oude vertrouwde 'Poes'.

Tja, mama beginnen te zeggen is makkelijk, maar nu nog weten wanneer je moet stoppen.