Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan
Dinsdag 12-07: Non-verbale communicatie

Ondanks het feit dat Rachel's actieve woordenschat niet bijzonder groot is, weet ze meestal uitstekend duidelijk te maken wat ze wil. Voor mama gaan staan en m'n kleren beetgrijpen betekent "Pak me op!". Mijn bureaustoel opzij rollen (wat hier een stuk beter gaat dan in het oude huis) betekent "Zet me op schoot!"

Nu probeer ik Rachel wel te leren dat als ze wil worden opgepakt, ze dan 'mama' moet zeggen, maar dat wil er nog niet in. Dreinen en "Uhhhuh!" is natuurlijk makkelijker dan 'mama'.

Trek. Trek. Grijp trek. "Uhn! Huuhuu!"

"Wat wil Rachel? Wil Rachel soms worden opgetild?"

"Uhn!" Trek.

"Maar dat snapt mama niet. Als Rachel wil worden opgetild, moet je 'mama' zeggen."

"Aaaah!" Trek. Trek!

"Nee, zeg maar 'mama'!"

Gefrustreerde kreet. Trek! Zucht.

Om daadwerkelijk spontaan een 'mama' te horen, moet ik vaak wachten totdat ze tevreden bij me op schoot zit en we aan het knuffelen zijn.

Wat wel goed gaat, zijn dingen als "Rachel, waar zit jouw neus?" "En je oortjes?" "En je mond?" Alleen een vraag als "Waar is mama's neus?" is nog heel verwarrend, want meestal wijst Rachel dan haar eigen neus aan. Tja, waar mama eindigt en Rachel begint is nog wat moeilijk voor zo'n kleintje.

Ah. En zojuist ben ik er ook achter gekomen dat ook de houten schaal met koekjes binnen Rachel-bereik is gekomen, waaronder het open zakje met mini-koekjes waar ze eerst toch echt niet bij kon. Ik heb vriendelijk het zakje afgepakt en de schaal staat nu op een plaats waar ze voorlopig echt niet bij kan, op de schouw ruim boven het aanrecht...