Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Zaterdag 24-07: Eerste hapjes

Nu precies tien dagen geleden, toen Rachel exact vier maanden oud was, mocht het, 'volgens de boekjes'.. haar eerste hapjes 'vast voedsel'. Nu is 'vast voedsel' een weidse naam voor het geprakte-banaan-met-een-beetje-melk prutje wat in het bakje zat, maar het is geen moedermelk en niet drinkbaar en als zodanig wordt het omschreven als 'vast'.

Ik had de videocamera van mijn vader geleend, we hadden een slabbertje opgedoken vanuit de la waar het al ruim vier maanden had liggen wachten, het papje was in een bakje gedaan, Rachel beslabberd en op schoot gezet, mini-theelepeltje in de hand, de camera was in de aanslag: het grote avontuur kon beginnen.

We hadden natuurlijk al van tevoren zitten geinen dat zeker de eerste paar keren de banaan overal zou belanden: op Rachel's gezicht, op het slabbertje, in haar haar, in papa's gezicht, in mama's haar, maar niet waar het hoorde: in Rachel's mond. Maar dat viel reuze mee!

Ze vond het maar onwennig, dat rare spul, maar slikte het na een paar pogingen door met een houding van: 'Och, als papa en mama me dit nu per se willen geven, dan zal ik ze wel een plezier doen hoor'. Natuurlijk ging bij lange na niet het hele stukje banaan op, een hapje of vijf, zes, was alles wat we konden bereiken en toen had ze er toch eigenlijk wel genoeg van, maar al met al ging het stukken beter dan we hadden gedacht. Het slabbertje en Rachel's snoetje zaten inderdaad onder, maar voor het een bestaat een wasmachine en voor het ander een doekje, en daarmee was Rachel's eerste 'maaltijd' een feit. En… vastgelegd op video!

De paar dagen erna zijn we doorgegaan met dit experiment. In de vriezer liggen nu twee bakjes waar normaal gesproken ijsblokjes liggen. Met de huidige zomer – of gebrek daaraan, beter gezegd – is er niet veel behoefte geweest aan ijs in drinken, dus de bakjes zijn nu gebruikt om respectievelijk een banaan-prutje en een appelpuree-prutje in te vriezen. 's Avonds gaat er nu een ijsblokje in een klein bakje, magnetron, pieppiep, en het is klaar om te worden gegeten. De appel heeft een iets grovere structuur dan de banaan, tot Rachel's initiele verbazing, maar zelfs dat lukte een paar hapjes lang.

Drie dagen en hapjes verder pakte Rachel voor het eerst het theelepeltje vast tijdens het voeden en stopte ze het (na wat mislukte pogingen) zelf in haar mond. Het lukt haar warempel om het lepeltje nog af te likken ook, tot onze ultieme verbazing. En gisteren had ze zowaar bijna een heel ijsblokje banaan opgegeten, dus we zijn geweldig trots op onze grote meid!