Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

22-03-2004 En daar is ze dan

Ma. 22 maart, 13.00 u.

Precies een week geleden nu.

Een week geleden dat een knipje werd gezet, dat er werd geroepen: "Nog een keer persen! Jaaa!" en dat er iets kleins en glibberigs naar buiten kwam gegleden, in Harald's handen, en daar was ze dan, ons dochtertje Rachel.

Het klinkt zo raar, het ziet er zo raar uit om dat nu zwart op wit te zien staan. Negen maanden leef je er naar toe, voel je langzaam steeds wat meer bewegen in je buik, hoor je geregeld bij de controles dat kleine hartje slaan, heb je een keer op een echo iets heel kleins zien bewegen. Word je steeds dikker en vermoeider, ga je last krijgen van de dikke buik, ribben, andere ongemakken.

En toen ging het ineens zo snel.

Zaterdag 13 maart was het precies 37 weken na de laatste menstruatie. 37 weken, het moment dat ik officieel thuis zou mogen bevallen. We hebben het nog gevierd door 'voor het laatst met ons tweeën' uit eten te gaan. Natuurlijk waren we eigenlijk niet meer met ons tweeën, tenslotte zat er al een hele tijd een klein mensje in mijn buik, maar het ging om het idee. Voor de komende paar weken had ik nog het idee om nog wat andere leuke dingen 'voor het laatst' te doen, naar de bioscoop gaan bijvoorbeeld. Tenslotte was ik pas uitgerekend op 2 april, en de meeste mensen bevielen zelfs wat later dan de uitgerekende datum, niet ervoor.

De meeste mensen…