Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

1 – Prenataal

Gevonden op internet, 16-08-2003 (twee dagen na positieve beta-HCG test):

Lengte zwangerschap: 7 weken, 23 uren
Nog te gaan: 32 weken, 6 dagen
Vordering: 17.86%
Bevallingsdatum: 02/04/2004
Sterrenbeeld: Ram
Geslacht: meisje (volgens de Chinese maankalender)

Ik ben wij. Voor de eerstkomende maand of zeven, acht, kan ik praten in de eerste persoon meervoud: Wij, Rebecca Palmas en uk Drillenburg-of-Palmas in aanbouw…

Oftewel, ik ben zwanger.

"Ooh! Wat schattig! Gefeliciteerd! Goh, wat leuk voor jullie, zeg! En, wanneer ben je uitgerekend? Hoe lang weten jullie het al? Wilden jullie het? Goh, wat leuk zeg!"

Jaja. Je mag 't hebben. (nee, de uk niet, het gedoe eromheen).

Ochtendmisselijkheid? Ja, ook. En 's middags, en 's avonds, en een enkele keer 's nachts… geen peil op te trekken. Moe, ook ja. Last van de warmte, ja, daar begon de hele ellende mee. Ik, Rebecca, dochter van een italiaan, en last van de warmte hebben. Tuurlijk. Maar toch, ik heb me wel ruim een week lang van m'n bed naar m'n werkkamer gesleept en weer terug. Niet kunnen concentreren, flauwtjes voelen, niet lekker zijn, moe, noem maar op. Heel gezellig, ja, dank je.

Natuurlijk ben ik niet helemaal achterlijk en merkte ik ook wel wat andere dingen op. Nog niet ongesteld geweest – okee, ik ben altijd al wat onregelmatig, en ik heb nooit de moeite genomen om het goed bij te houden, afgezien van zo nu en dan eens. Maar toch, nu duurde het wel erg lang. Ja, het zette me af en toe wel eens aan het denken natuurlijk, ik bedoel, ik ben ook niet achterlijk. Maar meer in de trant van: 'Goh, zou het dat… Nee… maar het zou best kunnen… Beetje dikker aan het worden, borsten die steviger worden, last van m'n buik, misselijk af en toe… en over tijd dus. Maar toch, ik wilde het naar de achtergrond schuiven totdat ik weer ongesteld zou moeten worden, over een week of twee dus. Als er dan nog niets gebeurde, dan was het altijd nog vroeg genoeg voor een test.

Helaas, zo werkte het niet. Mijn moeder werkt in het ziekenhuis en die kon wel een test meenemen. Kijk, dat scheelt. Druppeltje urine op een soort vloetje in een kaartje ter grootte van een credit-card en een paar minuutjes wachten. Indien zwanger, zou er een roze lijntje moeten ontstaan. Nou, die stond er! En duidelijk ook. Hier was geen twijfel over mogelijk.

Er is een baby op komst.